ليوم : جار و مجرور و متعلق به « ذخيره » است . برغبتهم : جار و مجرور و متعلق به « يمّموه » است . فينوا : منصوب به أن مقدر پس از « ف » است . فيؤثروا : مانند قبلى است . علما ، عظما : تمييز هستند . شرح و تفسير ( و لم تجاوز رغباتهم ما عنده إلى ما عند غيره ) ضمير « رغباتهم » به فرشتگان بازمىگردد و ضمير « عنده » به خداوند بازمىگردد . معناى اين بند آن است كه رغبت فرشتگان به پاداش خداوند آنان را از رغبت به پاداش ديگرى بىنياز ساخته است . ( قد ذاقوا حلاوة معرفته و شربوا بالكأس الرّويّة من محبّته و تمكنت من سويداء قلوبهم و شيجة خيفته فحنوا به طول الطّاعة اعتدال ظهورهم ) دانش از هر نوعى كه باشد ، شيرينى ويژه و بىهمتايى دارد به‌ويژه اگر دانش شناخت خداوند باشد . فرشتگان مزه و شيرينى اين دانش را چشيده و آن بخشى از وجودشان گشته است ؛ شكى نيست كه دانش شناخت خدا ، محبت او و ترس از او را همزمان برمىانگيزد و فرشتگان اين هر دو را با ذكر و فرمانبردارى خويش به تجسم كشيده‌اند . ( و لم ينفد طول الرّغبة إليه مادّة تضرّعهم ) خداوند را دوست دارند و از عذاب دردناكش مىترسند و اميد به پاداشش دارند . او را مىپرستند و برايش كرنش مىكنند و نيايش‌شان طولانى است و با اين همه باز همچنان در محبت و ترس و اميد و تضرع به خدا بدون احساس ملالت و تكرار پيوسته و پاينده هستند .